......เมื่อฝืนเดินบนทาง  ที่สังคมไม่ยอมรับ

หัวใจ  จึงเหมือนคนที่ตาย

ชีวิตช่างมืดมน   สิ้นแล้วทุกๆสิ่ง 

เจ็บช้ำใจ  เพียงใดก็จำยอม

..เมื่อไม่มีแล้ว ซึ่งความหวัง

จึงแหวกกฎเกณฑ์ของสังคม

แล้วใช้ ชีวิตเป็นเดิมพัน

เส้นทางนี้มีแค่เพียง

ผองเพื่อนเท่านั้น เข้าใจกัน

จุดหมายที่หัวใจ นั้นไม่มี

...* วิบากกรรมที่ฉันได้ก่อมีมากมาย

ก็เข้าใจ ถ้าไม่มีใคร ให้อภัย

กฎแห่งการทำกรรมที่ผิด ต้องชดใช้

ฉันจะยอมเพราะฉัน ผิดเอง

......หากเปลี่ยนได้ชีวิต ก็อยากเป็นคนดีงาม

ให้คน ทุกคนนั้นเชิดชู

แต่ใจฉันก็รู้  ว่าสายจนเกินการณ์

ฉันยอม จะใช้กรรม  ที่ทำมา

..เมื่อไม่มีแล้วซึ่งความหวัง 

จึงแหวกกฎเกณฑ์ของสังคม

แล้วใช้ชีวิตเป็นเดิมพัน

เส้นทางนี้มีแค่เพียง

ผองเพื่อนเท่านั้น  เข้าใจกัน

จุดหมายที่หัวใจ  นั้นไม่มี

...* วิบากกรรมที่ฉันได้ก็มีมากมาย

ก็เข้าใจ  ถ้าไม่มีใคร  ให้อภัย

กฎแห่งการทำกรรมที่ผิด  ต้องชดใช้

ฉันจะยอมเพราะฉัน  ผิดเอง